Janetta Wanders

Mijn ervaring met de Woldrunners.

Vorig jaar, in het najaar, ‘moest’ ik volgens mijzelf weer gaan hardlopen, maar ik had er totaal geen zin in. Het was al donker, en dan alleen langs de straten te gaan hardlopen, dat was weinig aantrekkelijk. De bank en de TV lonkten…
Vlak daarvoor was ik Thijs tegengekomen die voor de zoveelste keer zei dat ik maar een keer mee moest gaan doen. Ook als ik nog niet in een top conditie fungeerde. (ik liep maximaal 5 km met moeite). Dus die avond eens richting de Karre in Tuk gelopen, waar de hardloopgroep zich op dinsdagavond verzameld. Een keer meedoen voor een proefles.
Super gezellig; dat in de eerste plaats. En dan samen lopen. Veel makkelijker en al kletsend loop je heel makkelijk veel verder. Bovendien zijn de trainingen op ieders niveau goed te doen.
Ik draai nu bijna een jaar mee. Geen seconde spijt van gehad. Het is altijd gezellig. Ik verleg mijn grenzen, en de trainingen zijn zodanig dat ik de groep niet ophoud, en ondertussen heb ik met een afstand van 10 km geen problemen. Dus…. Meedoen met de Woldrunners maakt van ‘moeten’ -> ‘willen’.